Bruce Springsteen is voor mij een held. Hij werd met de E Street Band in 1975 voor het grote publiek bekend met het album “Born to run”. Hij is voor mij een held omdat hij samen met zijn band een uniek team vormt waarin hij wel de leider is maar iedereen de ruimte geeft zijn talent te tonen. Het publiek geeft vorm aan zijn marathonconcerten door verzoeknummers te vragen. Daarnaast verlengt, vertraagt en verkort hij nummers met één gebaar naar de band en geeft spontaan opdracht voor solo’s alles gaat vloeiend en met veel plezier (bijv. concert in 2013 in Leipzig) . Bij het overlijden van Clarence de saxofonist was voor iedereen zichtbaar dat het team een lid verloren had. Wat hij zingt in zijn nummers ondersteunt hij ook buiten zijn optredens. Hij blijft oude hits zingen omdat hij het publiek wil vermaken. Ik kan wel 20 favorieten noemen maar bij mij stop alles als ik het drumintro met daarna het gitaarloopje hoor van “I’m on fire”. Als mijn energie op raakt is er altijd een medicijn namelijk het fantastisch concert in Londen Hyde Park uit 2009 dat ik op DVD ooit voor mijn verjaardag kreeg.