Ik sta even stil bij het begrip “eigenaarschap”. Het valt me op dat het begrip vaker wordt gebruikt in krantenkoppen en in het politieke debat. Maar ook omgekeerd dat iedereen roept: ”dat moet anders” maar niemand het ook daadwerkelijk (zelf) gaat doen. 

Eigenaarschap nemen is jezelf ergens over ontfermen en daarbij de volle verantwoordelijkheid nemen. Het werkt goed als je eigen rol duidelijk is. Er samenwerkings- en ontwikkelingsmogelijkheden zijn en dit plaatsvindt in een omgeving waar je betrokkenheid bij voelt. Als je dit doet in organisatieverband moet er transparantie en duidelijkheid zijn over de regelruimte om te experimenteren en er moet vertrouwen zijn dat je het kan en wil. En bovenal moet er betekenis toegekend worden aan de klus die geklaard moet worden. Het trots zijn op het bereikte resultaat is de belangrijkste drijver om daarna door te gaan.

Het is een behoorlijke klus om steeds aan deze randvoorwaarden te voldoen. Zelf eigenschap tonen of iemand anders laten nemen en vervolgens in strijd met bovengenoemde principes handelen is een garantie dat het niet lukt. 

Ik ben voor mezelf in ieder geval alert dat ik best “eigenaarschap” wil nemen om een bepaalde klus te klaren maar dat ik daar vaak wel een paar spelregels over afspreek of duidelijkheid wil hebben over de randvoorwaarden waarbinnen ik kan opereren.